Κ. Π. Καβάφης –”Ιθάκη”. Απαγγέλλει η Έλλη Λαμπέτη.

Ένα ελάχιστο αφιέρωμα σε έναν από τους μεγαλύτερους ποιητές μας. 

Στις 29 Απριλίου, γεννήθηκε και πέθανε (1863 – 1933) στην Αλεξάνδρεια, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της σύγχρονης εποχής. Επιλέξαμε το ποίημα “Ιθάκη”, το οποίο απαγγέλλει η Έλλη Λαμπέτη.

Σύντομη απόδοση της ερμηνείας του ποιήματος

Η «Ιθάκη» είναι από τα πιο γνωστά και αξιόλογα ποιήματα του Αλεξανδρινού μας ποιητή. Εμπεριέχει την εξής προτροπή: Αν έχεις ένα κίνητρο, μια αφορμή, ένα λόγο, για να κάνεις κάτι, να φτάσεις κάπου (Ιθάκη= προορισμός του Οδυσσέα) να «εύχεσαι» να κρατήσει πολύ η διαδρομή, το ταξίδι, γιατί στη διάρκειά του θα μάθεις και θα πάθεις, θα αποκτήσεις πείρα, γνώσεις, θα γίνεις «σοφός»! Όσο για τα εμπόδια, στο μυαλό σου είναι, ξεπέρνα τα. Θα απολαύσεις σωματικά και πνευματικά αγαθά. Και αν φτάσεις στο στόχο σου, στην “Ιθάκη”, και δε βρεις όσα ήλπιζες (δεν αποκλείεται και να τα βρεις), πάλι κερδισμένος θα είσαι! ΕΜΑΘΕΣ, ΓΝΩΡΙΣΕΣ, ΠΗΡΕΣ ΕΜΕΙΡΙΕΣ,ΑΠΟΛΑΥΣΕΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ! Και μην τα παρατάς, βρες μια άλλη «Ιθάκη»…

Ιγνάτης Ψάνης

Ιθάκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,

αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή

συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.

Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι

που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά

θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·

να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,

και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,

σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,

και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,

όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·

σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,

να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.

Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.

Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·

και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,

πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,

μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.

Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.

Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.

Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

 

Διαβάστε επίσης

Στον αξέχαστο Δάσκαλό μου Φάνη Ι. Κακριδή

Πού πάμε, ρεεε! – Η βία με τα μάτια του Βαγγέλη Χατζημανώλη

Σελίδα Λογοτεχνίας-Μέρος 2ο

Στών Τεμπών… Βαγγέλη Χατζημανώλη

Μετάβαση στο περιεχόμενο