Αφιέρωμα στη γιορτή της «ΜΗΤΕΡΑΣ»

Μάνα…

Την ύμνησαν οι ποιητές, την τραγούδησαν οι συνθέτες, την αποτύπωσαν στον καμβά οι καλύτεροι ζωγράφοι.

Μα περισσότερο την υμνεί κάθε μέρα και κάθε στιγμή καθένας από μας, μικρός ή μεγάλος…

Η δεύτερη Κυριακή του Μάη είναι αφιερωμένη στη μητέρα.

Μια γιορτή που τιμάται απ’ όλους τους λαούς της γης. Είναι μια παγκόσμια εμπνευσμένη πρωτοβουλία με σκοπό την απόδοση ευγνωμοσύνης σε ένα πρόσωπο που κινείται στη σφαίρα της καθημερινότητας και δίνει έναν διαρκή αγώνα, σκληρό και αφανή, αλλά τόσο σημαντικό για τη σύγχρονη κοινωνία και σημειολογικά αποτυπώνει το συλλογικό σεβασμό της ανθρωπότητας απέναντι στο ιερό πρόσωπο της Μάνας, το πανανθρώπινο σύμβολο της ζωής και της ανιδιοτελούς αγάπης, της αυτοθυσίας και της υπέρβασης.

Ας αφήσουμε τη σκέψη μας, τη μέρα αυτή, να πετάξει κοντά στη γλυκιά μανούλα που υποφέρει και αγωνίζεται για μας, μας προσφέρει τα πάντα χωρίς να κρατάει για τον εαυτό της τίποτα.

Ας την ευχαριστήσουμε, γιατί μας έφερε στον κόσμο, μας φροντίζει, χαίρεται για τη χαρά μας, λυπάται για τη στενοχώρια μας και μας συμπαραστέκεται στον πόνο και την αρρώστια μας.

Ας τη βοηθήσουμε στο έργο της με το σεβασμό μας, την υπακοή μας και την αγάπη μας και ας της δείξουμε πως μέσα στην ψυχή μας είναι γραμμένο τ’ όνομά της με άσβηστα χρυσά, γράμματα.

Η μητέρα είναι για μας η ευτυχία, ο καλύτερος θησαυρός μας, το λιμάνι της προστασίας, το σύμβολο απέραντης καλοσύνης.

Ας της πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και να της ευχηθούμε: «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ » με ένα γλυκό λόγο, ένα θερμό φιλί, μια ζεστή αγκαλιά…!

Μια αλφαβήτα για τη μητέρα!!!
Όμορφα λόγια για τη μαμά μέσα από γράμματα της αλφαβήτας!

Για τη γιορτή της μητέρας.

Στην αρχαία Ελλάδα, μια γιορτή ανοιξιάτικη ήταν αφιερωμένη στη Θεά Γαία (Μητέρα Γη), μητέρα των θεών και των ανθρώπων. Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή εορτασμού της Μητέρας.
Τη γιορτή αυτή διαδέχθηκε η γιορτή η αφιερωμένη στην κόρη της Γαίας, τη Ρέα. Η Ρέα ήταν η σύζυγος του Κρόνου και η Μητέρα του Δία και όλων των Θεών της αρχαίας Ελλάδας.
Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, συναντάμε τη Γιορτή της Μητέρας ως γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη, που γινόταν κάθε Μάρτιο.
Στη συνέχεια, φτάνουμε στην Αγγλία του 15ου-16ου αι. μ.Χ., όπου γιορταζόταν η «Mothering Sunday», δηλ. η «Κυριακή της Μητέρας», την 4η Κυριακή της Σαρακοστής, και ήταν αφιερωμένη στις μητέρες. Εκείνη τη μέρα όλοι οι υπηρέτες έπαιρναν από τα αφεντικά τους μία μέρα άδεια, για να επισκεφτούν τα σπίτια τους και να περάσουν την μέρα τους μαζί με τις μητέρες τους
Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δασκάλα Άννα Τζάρβις (Anna Jarvis) από τη Φιλαδέλφεια, αγωνίστηκε για την καθιέρωση της Γιορτής της Μητέρας, τη 2η Κυριακή του Μαΐου. Ήθελε να τιμήσει τη μητέρα της που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Νοτίων και Βορείων Αμερικανών μετά τη λήξη του Αμερικανικού Εμφυλίου πολέμου το 1864. Οι αγώνες της Άννας Τζάρβις δικαιώθηκαν το 1914, όταν το Κογκρέσο όρισε την επίσημη εθνική Γιορτή της Μητέρας τη γιορτή αυτή.
Στην Ελλάδα, γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Γιορτή της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου του 1929, για να συνδυαστεί η Γιορτή αυτή με τη χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής.
Τελικά, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου στη 2η Κυριακή του Μαΐου.

«Γιορτάζει η Μάνα»

Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.
Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.
Το ‘μαθαν τα πουλιά, «γιορτάζει η μάνα»
και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.
Το ‘μαθαν τα άνθη, «γιορτάζει η μάνα»
και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.
Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε
δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.
Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα
πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα

“Και ο Θεός έπλασε τη Μάνα”,  Πάολο Κοέλιο

Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
– Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
– Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
– Κι αυτό τι είναι;
– Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
– Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
– Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
– Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σε αυτό το πρότυπο μητέρας.
– Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
– Και σε τι χρησιμεύει;
– Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
– Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε, για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
– Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συγχάρηκε πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.

 

Αφιερωμένο στη γιορτή της μητέρας

Άν ήσουν

Άν ήσουν χάδι, θα ήσουν το πιο τρυφερό.
Άν ήσουν χαμόγελο, θα ήσουν το πιο γλυκό.
Άν ήσουν αστέρι, θα ήσουν το πιο φωτεινό.
Άν ήσουν άγγελος, θα ήσουν ο φύλακάς μου και
άν ήσουν μονοπάτι, θα ήσουν αυτό που θα με οδηγούσε στο σωστό δρόμο.

Χρώματα πήρα και καμβά

Το «ό,τι αγαπώ» και οι συνεργάτες του, ευχόμαστε σε όλες τις ΜΑΝΟΥΛΕΣ Χρόνια πολλά !!! 

ΚΑΙ ΤΟ “ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΠΟΛΙΧΝΙΤΟΥ” ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Πηγή:https://otiagapo.gr/mothers_day/

Με την ευκαιρία της γιορτής της μάνας αναρτούμε το ποίημα του κ. Πούμπρου Κυριάκ

TOY ΚΑΘΕ  ΕΦΤΑΛΙΩΤΗ  Η ΜΑΝΑ

Κάμαρη μισοσκότεινη

Είναι η φωτιά σβησμένη.

Μια μάνα ολομόναχη,

Μοιρολογάει θλιμμένη.

 

Δίπλα το λαδοκάντηλο

Καίει το στερνό το λάδι.

Φέγγει  μ’ ένα φώς δειλὀ,

Και πάλι, πέφτει σκοτάδι.

 

Ξανά πετιέται αψηλά

Και κάνει η φλόγα ήχους.

Και η γριά παραμιλά

Με τα σχήματα στους τοίχους.

 

Θαρρεί πως είναι τα στερνά.

Με τον μαύρο καβαλάρη

Σαν από δίπλα να περνά,

νομίζει πως θα την πάρει.

 

Στον άλλο τοίχο καρτερούν

Και προσμένουν δυο φιγούρες.

Άσπρο χιτώνιο φορούν.

Ειν’ άγγελοι με φτερούγες.

 

Γυρίζει και παρακαλεί

Τον χάρο που αδημονεί.

Να ‘χει, λέει, υπομονή

Μέχρι ο γιος της να φανεί.

 

Σύντομα θα ερχότανε.

Το έταξε, θα γυρίσει.

Κι ότι κοντά της θα ‘τανε,

Τα μάτια της πριν κλείσει…

 

Μα το καντήλι στέγνωσε,

Και η φλόγα πα να σβήσει.

Αλλ΄ η ψυχή που πείσμωσε

Δεν θέλει ν’ αναχωρήσει

 

Μα των ψυχών ο συνοδός,

Δεν είναι  ν΄ αργοπορήσει,

ως ότου θα φανεί ο γιος,

το τάμα του να τηρήσει.

 

Είναι εν τέλει λυπηρό

κάθ΄Εφταλιώτη η μάνα

να προσμένει τον ερχομό

του γιού της από τα ξένα.

 

Τελειώνει η υπομονή.

Να πάρουν θέλουν την ψυχή.

Κι οι συνοδοί  ανυπὀμονοι

Δεν έχουν άλλη ανοχή…

 

Φεύγ’ η ψυχή απ΄ τα χείλη,

της άμοιρης  δόλιας μάνας…

Με θλίψη αυτό το δείλι

Και ο χτύπος της καμπάνας…

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε επίσης

Τι θα διδάσκονται οι μαθητές στην Τουρκία

Σε τζαμί και η Μονή της Χώρας στην Πόλη!!

Μέρος 4ο: Το σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

Μετάβαση στο περιεχόμενο