Άντισσα Λέσβου. Γνωριμία με ένα σημαντικό αρχαιολογικό χώρο.

Για αρχαιολόγους και φιλάρχους!Άντισσα Λέσβου.Γνωριμία με ένα σημαντικό αρχαιολογικό χώρο.

Κάστρο στο ακρωτήριο «Παλιόκαστρο» στηβορειοδυτικήακτή τηςΛέσβου,16 χλμ νοτιοδυτικά της Μήθυμνας.

Στην αρχαιότητα εκεί ήταν ηαρχαίαΆντισσα, αργότερα υπήρχε ηΒυζαντινήκαστροπολιτεία των Αγίων Θεοδώρων και τον 14ο αιώναΓενοβέζικοκάστρο.

Η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από την προϊστορική εποχή. Η ίδρυση της πόλης πραγματοποιήθηκε την Πρωτογεωμετρική εποχή. Η αρχαία πόλη ήταν μια από τις έξι πόλεις της Λέσβου και καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ. επειδή οι κάτοικοι βοήθησαν το Μακεδόνα στρατηγό Αντήνορα.

Αξίζει να παρακολουθήσετε το βίντεο (μέχρι το 15ολεπτό) με τη σχετική παρουσίαση από τον σπουδαίο αρχαιολόγο και προϊστάμενο της ΕΦΑ Λέσβου Παύλο Τριανταφυλλίδη.

Αργότερα κατοικήθηκε ξανά και ως οικισμός πλέον μαρτυρείται στον 2ο αι. μ.Χ(Κλαύδιος Πτολεμαίος 5.2.19).

Πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης ιδρύθηκε στην βυζαντινή εποχή το «Κάστρο των Αγίων Θεοδώρων». Το κάστρο αυτό περιγράφεται ως αξιοθαύμαστο από κάποιες πηγές αλλά δεν είναι εντελώς βέβαιο ότι ταυτίζεται με τη συγκεκριμένη οχύρωση και την αρχαία Άντισσα (είναι πάντως το πιο πιθανό). Το τελικό «Οβριόκαστρο», στο οποίο οφείλεται και η σημερινή ονομασία της περιοχής έχει κατασκευαστεί από τους Γατελούζους, την οικογένεια των Γενοβέζων που ήταν ηγέτες της Λέσβου.

Τμήμα μαρμάριναου υπέρθυρου

Ως γνωστόν, το 1355 η Μυτιλήνη παραχωρήθηκε ως προίκα στην αδελφή του αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου, στο γάμο της με τον Γενοβέζο Francisco Gattelusio. Έτσι οι Γατελούζοι ήταν οι ηγεμόνες του νησιού από τα μέσα του 14ου αιώνα μέχρι το 1462. Στην περίοδο αυτή έκτισαν ή επισκεύασαν πολλά κάστρα στο νησί μεταξύ των οποίων και το κάστρο των Αγίων Θεοδώρων το οποίο εκείνη την εποχή αναδείχθηκε σε σπουδαίο κάστρο και καστροπολιτεία.

Οι Γατελούζοι ενίσχυσαν την οχύρωση με πύργους και παραθαλάσσια τείχη.

Το 1462 το κάστρο και ολόκληρη η Μυτιλήνη παραδόθηκε από τους Γατελούζους αμαχητί στους Τούρκους με συμβολαιογραφική πράξη.

Το επόμενο έτος ο Ενετός ναύαρχος Ορσάτιο Ουστινιάνι επιχείρησε να καταλάβει την πόλη αλλά απέτυχε και αποχώρησε παίρνοντας μαζί τους πολλούς από τους κατοίκους που τον είχαν βοηθήσει και οι οποίοι μετοίκησαν στη Βόρειο Εύβοια.

Μαρμάρινη κεφαλή από άγαλμα της θεάς Υγείας του 3ου π.Χ αιώνα

Ίσως μετά από αυτό το περιστατικό ή ίσως λίγο αργότερα μέσα στον 16ο αιώνα, για άγνωστο λόγο η πόλη καταστράφηκε. Το μέγεθος της καταστροφής αυτής της άλλοτε σπουδαίας πόλης είναι τέτοιο που είναι δύσκολο να αποδοθεί σε φυσικά αίτια.

Τελευταία αναφορά στους Αγίους Θεοδώρους γίνεται σε τουρκικό έγγραφο απογραφής του πληθυσμού του 1602.

Διαβάστε επίσης

Ιδού ο Νυμφίος!-(εκπρόθεσμο… αλλά εκπληκτικό ποίημα)-Βαγγέλη Χατζημανώλη

Νερό: Ψήφισμα Τοπικού Συμβουλίου Πολιχνίτου

Λεσβιακά έθιμα – Μέρος 2ο- Λαμπρουβδουμάδα

Σελίδα φωτογραφίας-Μέρος 4ο

Μετάβαση στο περιεχόμενο